Dave Brubeck

Brubeck’s favoriete rockgitarist
 
MAARTEN DE HAAN, maart 1998
 
Gevraagd naar het beste moment om hem te interviewen kraakt de stem vanuit Connecticut, waar net de ochtend is aangebroken, gretig: “Right now!”  Dave Brubeck maakt een vieve en alerte indruk, vraagt niet wie er belt maar staat meteen ter beschikking. De interviewer is overdonderd: hem was verteld dat hij het telefoonnummer van de agent van de jazzlegende had gekregen.
 
Zoals menige jazzmusicus op leeftijd is Dave Brubeck druk in de weer om een zo rijk mogelijk oeuvre na te laten. De tijd dat hij als oppervlakkige Westcoast pianist werd gezien ligt ver in het verleden. Bewonderende woorden van collega’s als Cecil Taylor en Charles Mingus, en zijn indrukwekkende oratoria, symfonische werken en balletmuziek hebben daartoe bijgedragen.
 
Enthousiast vertelt Brubeck over het negen minuten durende koraal en fuga, gebaseerd op de woorden waarmee Christus discipel Petrus tot eerste paus zou hebben gemaakt, een stuk dat hij componeerde en uitvoerde voor Johannes Paulus II. Brubeck heeft iets van een hofminstreel: eerder speelde hij voor de Amerikaanse presidenten Kennedy, Johnson, Reagan en Clinton.
 
De man die als tiener op de ranch van zijn ouders in Californië wilde blijven om cowboy te worden viert op Sinterklaasdag zijn 80e verjaardag terwijl hij optreedt in Europa. De organisatie van deze tournee ligt ver van Vaticaanstad of Washington. In Arnhem is het kantoor van Willem Hubers gevestigd, al dertien jaar Brubeck’s Europese agent. Hubers werkt hoofdzakelijk internationaal en nam de zaken waar voor wijlen baritonsaxofonist Gerry Mulligan, The Klezmatics en Cleo Laine. Zijn contact met Brubeck wijkt af van dat met zijn andere cliënten.
 
“Hij en zijn vrouw Iola zijn vrienden van me geworden en ik reis altijd mee met de groep. Dat is ongebruikelijk in mijn vak.” De toer leidt door Wenen, Berlijn, Londen en eindigt in Istanbul. Uitvoeringen van Brubeck’s Mass -met een kamerorkest van veertig man, een koor van zestig, drie solisten en het jazzkwartet- staan op het programma. Hubers vindt dat een grote bezetting Brubeck’s muziek ten goede komt. “Er is meer energie en dynamiek, en meer rust voor Brubeck om achter de piano mooi uit te pakken.” Net als vijf en tien jaar geleden speelt Brubeck ook weer met zijn zoons, die alle vier muzikant zijn geworden.
 
De bejaarde pianist heeft veel herinneringen aan Holland, waar hij in het verleden veel optrad. “In de jaren vijftig deed ik er soms twee concerten op één dag. Ik begon in het Concertgebouw en ging gelijk verder naar die plaats bij Den Haag aan de kust.” Hij geeft aan dat hij al lang was opgehouden met concerten in Europa als hij zijn Nederlandse team niet had. Bijzonder gelukkig is Brubeck met zijn positief ingestelde roadie, een ‘magic guy’. “Met zijn blauwe busje gaat hij ons vooruit en zorgt ervoor dat werkelijk alles geregeld is als we aankomen. Soms staat hij ’s avonds ook nog cd’s te verkopen.”
 
Deze ‘Alfie’ blijkt zelf het nodige op zijn curriculum vitae te hebben staan. Gitarist Alfons Haket richtte in 1964 met Herman Brood de rockformatie The Moans op, waaruit later Moan en het bekende Long Tall Ernie And The Shakers zouden voortkomen. Na tientallen jaren als muzikant en wat omzwervingen liep hij Hubers tegen het lijf, die hij kende als rockdrummer. “Jazzmuziek, daar had ik me nooit zo verdiept. Ik kan me nog herinneren dat we de eerste keer onderweg waren voor Brubeck en ik aan Willem vroeg of het nu zwarte of blanke muzikanten waren.” Maar hij is de melodieuze jazz van Brubeck gaan waarderen, krijgt er zelfs kippevel van. “Het is een breekbare man, die op het podium verandert in een jonge god. Soms speelt hij op een avond wel tweeëneenhalf uur.”
 
Als het gesprek met de breekbare man uit Connecticut ten einde loopt, rest nog de vraag of hij nog iets wil meegeven aan jazzliefhebbers in Nederland.
“Yeah, let them know I’m still out there!”.